আঁহতগুৰি

"এই ব'ৰ্ডখনৰ answer কি বুজি নাপাৱ?"

প্ৰশ্ন শুনি মই উঠি যোৱা Bolero Pick-upখনৰ চালক চাইদুল আলি দস্তুৰমত হতভম্ব। তেৱোঁ অৱশ্যে প্ৰশ্ন এটাই সুধিছিল, সন্মুখতে পোৱা, বুকুত ৰঙা-বগা বেজ পিন্ধা লোকজনক : "যাব পাৰিমনে?" এইবুলি।

পথৰ বাঁওদিশে, তললৈ, তৰ্জনী টোঁৱাই সিজনৰ খঙাল নিৰ্দেশ : "নোৱাৰ।" ... "তললৈ যা। গাড়ী ঘূৰাই আন।"

একে উষ্মাৰে পুনৰ বিস্ফোৰণ মধ্য বয়সীয়া মানুহজনৰ। যেন কোনোবাই ইতিপূৰ্বে লগাই যোৱা কিবা জগৰৰ বহি:প্ৰকাশ! নাজানো কি কথা।

নাতিদূৰত এজন আৰক্ষীৰ লোক। কিবা এটা নিজৰ অনুকুলে হয়েইবা। এই আশাৰে এইবাৰ তেওঁলৈ চাই ৰিং মাৰিলে চালকজনে : "অ' ছাৰ... যাবলৈ দিবনে...?"

নঞৰ্থক ভংগীমাৰে মূৰ লৰালে তেওঁ।  বুজাত অসুবিধা নহ'ল যে নহ'ব।

কালক্ষয় নকৰি চাইদুল আলীয়ে বাঁওফালে এঢলীয়াৰে গাড়ীখন নমাই নিলে।