লংৱা সম্পৰ্কে জানিবলৈ পোৱাৰ অনেক আগতেই অৱগত হৈছিলোঁ অন্য এক অধ্যায়ৰ বিষয়েহে। মোৰ পত্নী নাজমাৰ জনমজেগা হেনো সিফালেই, ফোমছিং নামৰ দাঁতি-কাষৰীয়া গাঁও এখনত! কন্যাক (নগা) অধ্যুষিত, নাগালেণ্ডৰ মন জিলাৰ ভিতৰুৱা, ভাৰত-ম্যানমাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমাৱৰ্তী সেই ঠাইবোৰ।
কথাটোৱে অন্তৰত অহৰহ কৌতূহল আৰু তাগিদাৰ সৃষ্টি কৰি আহিছিল তেতিয়াৰে পৰাই, নিজে এবাৰ যাবলৈ, নিজ চকুৰে ঢাবলৈ। আকৰ্ষণ আৰু অধিক বৃদ্ধি হ'ল, যেতিয়া জানিলোঁ যে বিবাদমুক্ত আন্তঃদেশীয় সীমান্ত হিচাপে চিহ্নিত হোৱাৰ ওপৰঞ্চি মুণ্ড চিকাৰী, অস্ত্ৰ নিৰ্মাতা, আং নিয়ন্ত্ৰিত, দ্বি-নাগৰিকত্ব ইত্যাদি কিছুমান নৃগোষ্ঠীয় বিশেষত্ব তথা বৈশিষ্ট্যৰ লগতে প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰেও লংৱা এলেকা পৰিপূৰ্ণ।
No comments:
Post a Comment