'ঠিকনা তোমাৰে ৰাখিছোঁ মই ভিতৰত'

(গল্প নহয়, সত্য)

১৯৯২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মুক্তি পোৱা শ্ৰব্য এলবাম ‘অনামিকা’ৰে অসমীয়া আধুনিক সংগীতৰ জগতখনত পেছাদাৰী ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰি এক নতুন, বৰ্ণিল, কালজয়ী সাংগীতিক যাত্ৰাৰ উপৰি ইতিহাসৰ সূচনা কৰিছিল তেওঁ। বিশেষ পাৰদৰ্শী উদ্ভাৱনী ক্ষমতাৰে সৃষ্টি কৰা ব্যতিক্ৰমী সুৰ, নিজস্ব গায়নশৈলী, সন্তুলিত সংগীত সংযোজনাৰে নিৰ্মিত আৰু পৰিৱেশিত সেই মায়াবী ৰোমাণ্টিক গীতকেইটা শুনি সাংবাদিক বিদ্যুৎ কুমাৰ ভূঞাই তেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে সংবাদ মাধ্যমত প্ৰয়োগ কৰিছিল 'Heartthrob' অভিধাটো। যুৱ প্ৰজন্মৰ মাজত লাভ কৰা অভূতপূৰ্ব জনপ্ৰিয়তাৰ লগতে সাধাৰণ শ্ৰোতা-ৰাইজ তথা অনুৰাগীসকলে ভাল পাই স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে এই বিশেষণটোৰে অভিহিত কৰিবলৈ লয় অনুভৱী যুৱ-গায়কজনক। সংবাদ মাধ্যম আৰু জনমানসত শব্দটো ক্ৰমান্বয়ে তেওঁৰ সুকীয়া, অপ্ৰতিদ্বন্দ্বী পৰিচয়টোৰ সমাৰ্থক হৈ পৰে।

'অনামিকা' কেছেটটো কেৱল কেইটামান গীতৰ সংকলন নাছিল। ই আছিল অসমীয়া আধুনিক সংগীত ক্ষেত্ৰলৈ জুবিন গাৰ্গ নামৰ প্ৰতিভাশালী আৰু শক্তিশালী শিল্পীজনৰ এক ঐতিহাসিক আৰু চিৰসেউজ উপহাৰ, যিয়ে অসমত চলি থকা সংগীতৰ ধাৰাটোকে সলাই পেলাইছিল আৰু অসমীয়া গীতৰ প্ৰতি মানুহৰ হেৰাব ধৰা আকৰ্ষণ ঘূৰাই আনিছিল। 'অনামিকা'ৰ অভূতপূৰ্ব সফলতাই দ্ৰুতগতিত আগ বঢ়াই নিছিল তেওঁক। পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত আধুনিক, শাস্ত্ৰীয়, থলুৱা লোক-সংগীত, পশ্চিমীয়া পপ্‌, ৰক্‌, জজ্‌ আদিৰ অপূৰ্ব সংমিশ্ৰণ ঘটাই 'সপোনৰ সুৰ', ঋতু', 'জোনাকী মন', 'মায়া', 'আশা', 'উজান পিৰীতি' (বিহুগীত) এলবাম উলিয়াই সংগীত জগতক অতিকৈ সমৃদ্ধ আৰু শ্ৰোতা-দৰ্শকক প্ৰতি মুহূৰ্ততে মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰি ৰখাৰ সমানে সমানে একক, অনন্য আৰু স্বাভিমানী ৰূপত নিজৰ ভেটিটো সুদৃঢ় আৰু সুউচ্চ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। নব্বৈৰ দশকৰ এই তথ্যসমূহ আজিৰ তাৰিখত নিশ্চয়কৈ কাৰোৱেই অবিদিত হৈ ৰোৱা নাই।

প্ৰসংগ সলাই এতিয়া অলপমান অভিজ্ঞতাৰ জেৰ টানো। ১৯৯৫ চনৰ জুন মাহ। মই তেতিয়া নুমলীগড় ৰিফাইনেৰী প্ৰকল্পত কৰ্মৰত। ৩৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ চুই থকা লেটেকুজান চাহ বাগিচাৰ কাষৰীয়া বৃহৎ অঞ্চলক সামৰি হাবি-জংঘল চিকুণাই ৰখা বিশাল সমতল ক্ষেত্ৰখন তেতিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে উকা। বৰষুণ দিলেই আলতীয়া মাটিৰ বোকা। তেনে সন্ধিক্ষণতে, ১৯৮৫ চনৰ অসম চুক্তিৰ চৰ্তসাপেক্ষে ৰাজ্যখনে লাভ কৰা তেল শোধনাগাৰটি গঢ়ি তোলাৰ উদ্দেশ্যে বাহৰ পতা প্ৰথমচাম মানুহৰ মাজৰে ময়ো আছিলোঁ এজন। পৰিচয় : Site Engineer, BEAMBS। কাম : Delayed Coker Unit, চমুকৈ DCU নিৰ্মাণ।

(DCU হৈছে পেট্ৰ'লিয়াম শোধনাগাৰৰ এটা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ Processing Unit। খাৰুৱা তেল শোধন কৰাৰ পাছত যিবিলাক অতি গধুৰ অৱশিষ্ট ৰৈ যায়, সেইবোৰক উচ্চ তাপমাত্ৰাত Thermal Cracking কৰাৰ বাবে এই Unitটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।)

কোম্পানীটোৰ মেনেজাৰ মিহিৰ বিশ্বাস, প্ৰজেক্ট মেনেজাৰ শেখৰ চক্ৰৱৰ্তী, চাইট ইঞ্জিনিয়াৰ ক্ৰমে শিশিৰ ভঁৰালী, পাৰ্থপ্ৰদীপ বৰা আৰু কমল শৰ্মা; ইলেকট্ৰিচিয়ান কিশোৰ (পোৱালি) শৰ্মা, টেকনিচিয়ান অমিত সেন, চুপাৰভাইজাৰ ক্ৰমে সুভাষ মণ্ডল আৰু ফটিক টীকাদাৰ, ৰান্ধনি অকণ গগৈ আদিৰে গঠিত আমাৰ কৰ্মী-বাহিনীটো। ৰিফাইনেৰীৰ মুখ্য প্ৰৱেশদ্বাৰৰ পৰা আগলৈ দেৱালৰ সিপাৰে বিষ্ণুপুৰত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ নাতিদূৰত আমাৰ কেম্প। খেৰী চাল, বাঁহৰ খুঁটা আৰু বেৰ, পকী মজিয়াৰ বেৰেক এটাত আমি আটাইমখা থাকোঁ। আনহাতে চাইট ইঞ্জিনিয়াৰ ৰূপাঞ্জলি গগৈ গোলাঘাটৰ বেঙেনাখোৱাৰ পৰা আৰু চকীদাৰ ফণীধৰ উপাধ্যায় ওচৰৰে ৰেংবেং গাঁৱৰ নিজা ঘৰৰ পৰা আহে। ৰিফাইনেৰী এলেকাৰ ভিতৰত নিৰ্দিষ্ট স্থানত আমাৰ চাইট অফিছ।

আনফালে কেম্পৰ পৰা ১ কিলোমিটাৰমান আগলৈ তেল গৰম। বিয়লি তাতে বজাৰ এখন বহে। তাৰ পৰা সামান্য আগত বিদেশী বিতাড়ন আন্দোলনৰ সময়ৰ সপ্ত ছহিদৰ সমাধিথলী, পংকা গ্ৰাণ্ট। আৰু আগুৱাই গ'লে লৱণঘাট, কালিয়নী নৈ, নুমলীগড় ৰিফাইনেৰী টাউনশ্বিপ।

এতিয়া আহোঁ আচল কথালৈ। তাৰিখটো আছিল ১৬ জুলাই ১৯৯৫, দেওবাৰ। সন্ধিয়াৰ আগে আগে মেছৰ বজাৰ-সমাৰ কৰি, আকাশী হোটেলত চাহ-তাহ খাই, খোজ কাঢ়ি কাঢ়ি লগে-ভাগে কেম্পলৈ ঘূৰি আহি আছোঁ। বিষ্ণুপুৰত হাইৱেৰ পৰা সোঁফালে, অকণমান ভিতৰলৈ, চকামকাকৈ দৃষ্টিগোচৰ হ'ল নাতিবৃহৎ পেণ্ডেল এটা। লগে লগেই কৌতূহল আৰম্ভ হৈ গ'ল মন-মগজুত। আক-তাক সোধা-পোছা কৰি গম পালোঁ যে তাত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া পাতিছে। নাচ-গান হ'ব আজি।

ৰাতি ভাত-পানী খাই উঠি ভঁৰালী, বৰা, 'পোৱালি' শৰ্মাহঁত বিপুল উৎসাহ-উদ্দীপনাৰে ৰাওনা হ'ল ফাংচন চাবলৈ। মই নগ'লোঁ। পিছদিনাখন কৰিবলগীয়া কামবিলাক চিজিল কৰি শুই থাকিলোঁ নিজৰ কোঠাত। 

কেই বাজিছিল নাজানো। বতাহত ভাহি অহা গানৰ আৱাজত হঠাতে মোৰ টোপনি ভাগি গ'ল। বুজাত অসুবিধা নহ'ল যে শব্দটো পেণ্ডেলৰ পৰাই আহিছে। মন দি শুনাত লাগিলোঁ। চিনিও পালোঁ মাতটো। এটা এটাকৈ গাই গৈছে 'অনামিকা', 'মনৰ নিজানত', 'প্ৰীতিৰ সুবাসে', গানে কি আনে', 'হিয়া দহে' আদি। কি সুৰীয়া কণ্ঠ! কি শ্ৰুতিমধুৰ সংগীত! লেপেটা কাঢ়ি বিছনাখনতে বহি ল'লোঁ। গাই আছে 'মায়া মাথো মায়া', 'জোনাকে কাণে কাণে', 'দূৰে দূৰে',  'উন্মনা মনে মাথো'। এইবাৰ আৰামকৈ বাগৰি ল'লোঁ মই। শুনা পাই আছোঁ 'মৌচুমী', 'দূৰণি দূৰণি', 'তুমি জোনাকী সুবাস', 'আশা', 'অভিমানী মন' ইত্যাদি। এনেকৈ শুনি থাকোঁতেই কোন টলকতনো টোপনিয়ে হেঁচা মাৰি ধৰিলে ক'ব নোৱাৰোঁ।

ৰাতিপুৱা। 'পোৱালি' শৰ্মাকেই মুখৰ আগত প্ৰথমে পালোঁ। সুধিলোঁ : কেনে লাগিল কালি? ক'লে : Zubeen Garg Nite আছিল কালি। ফালি দিলে।

সেয়াই আছিল 'নৱ-প্ৰজন্মৰ হৃদস্পন্দন' জুবিন গাৰ্গ, যাক ইমান ওচৰত পায়ো চোৱাগৈ নহ'ল। শুনি থাকিলোঁ বিছনাৰ পৰাই। তাৰ পাছৰে পৰা 'জনতাৰ প্ৰাণৰ শিল্পী'জনৰ যাদুকৰী কণ্ঠই উপহাৰ দিয়া গীতসমূহ শুনিয়েই আছোঁ, শুনিয়েই আছোঁ, শুনিয়েই আছোঁ। শুনি থাকিবই লাগিব।

পুচ্ছাংশ :

প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি নিজৰ ৩৩ বছৰীয়া সংগীত জীৱনত জুবিন গাৰ্গে ৪০টাৰো অধিক ভিন্ন ভাষা আৰু উপভাষাত ৪০,০০০ৰো অধিক গান গাইছে, একেটা বছৰতে ৮০০ৰো অধিক গান ৰেকৰ্ডিং কৰিছে, এটা নিশাতে ৩৬টা পৰ্যন্ত গান ৰেকৰ্ডিং কৰিছে। 

ধৰা হওক, ৪০,০০০টা গান। এতিয়া প্ৰশ্নটো হ'ল : এটা গান শুনিবলৈ যদি ৫ মিনিট সময় লাগে বুলি ধৰোঁ তেনেহ'লে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি কোনো ধৰণৰ বিৰতি নোলোৱাকৈ একেৰাহে গোটেইখিনি গান শুনিবলৈ কেইদিন লাগিব?

অৰুণাচল পৰিক্ৰমা : ভাল লগা কথা

(আজি 'বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস' আৰু 'বিশ্ব নদী দিৱস' উপলক্ষে)

"Every time we travel, for whatever reason, we are part of a global movement." -Taleb Rifai, the former Secretary-General of the United Nations World Tourism Organization (UNWTO).

১৪-২০ নৱেম্বৰ, ১৯৯১

Adventurist মানুহবোৰ এসময়ত বেছিকৈ গৈছিল টাৱাঙলৈ। সকলোৰে মুখত কেৱল এটাই শব্দ : টাৱাং টাৱাং টাৱাং। ওলালোঁগৈ ময়ো তেনে সময়তে, সেই snow-capped shangrila। ৫জনীয়া আমাৰ ভ্ৰমণকাৰী ছাত্ৰ-দলটোৰ আন সদস্যকেইজন আছিল NERISTৰ সহপাঠী ক্ৰমে সমুদ্ৰগুপ্ত ডেকা, অপূৰ্ব বিকাশ মিলি, উৎপল মজুমদাৰ, আৰু মানস চক্ৰৱৰ্তী। APSTSৰ ইটানগৰ-ব'মডিলা বাছত পুৱাতে নিৰ্‌জুলিত উঠি বান্দৰদেৱা চে'ক গে'টেৰে অৰুণাচল এৰি অসমৰ মাজেৰে গৈ ভালুকপুং গে'টেৰে পুনৰ অৰুণাচলত সোমাই টিপি, ৰূপা, ব'মডিলা। ব'মডিলাত তেজপুৰৰ পৰা অহা নৈশ বাছত (নৈশ বাছত!) বহি ডিৰাং, চেলা পাছ, য়শৱন্তগড়, টাৱাং। তেনেই ঠেক, অতিমাত্ৰা সৰ্পিল আৰু সাংঘাতিক deadly আছিল ৰাস্তাবোৰ, কেঁকুৰিবোৰ। বহল, সুচল আৰু সহজ হ'ল এতিয়া। সুৰংগপথো মুকলি হৈ গ'ল। দূৰত্ব হ্ৰাস পোৱাৰ লগে লগে প্ৰতিকূলতা আৰু প্ৰত্যাহ্বানো আগতকৈ কমি আহিল। হোটেল-হোমষ্টে' available হৈ গ'ল। সেই সময়ত একোৱেই নাছিল। মুহূৰ্তে মুহূৰ্তে আছিল কেৱল বিপদৰ শংকা, শিহৰণ আৰু অনিশ্চয়তা। ঠাণ্ডাৰ কথা নক'লোঁৱেইবা।

৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১২

'৯১ৰ পাছত বহু বছৰ বাগৰি গ'ল। ইটানগৰ, গংগা লে'ক, নাহৰলগুন, নিৰ্‌জুলি, দুইমুখ, য়াজালি, ৰঙানদী-ডিক্ৰঙৰ বোৱঁতী ধাৰ এৰি আহিলোঁ। অৰুণাচলে পিছে এৰা দিয়া নাছিল। ৰিঙিয়ায়ে আছিল নৈ-পৰ্বত, মাটি-মানুহে; বিশেষকৈ অৰুণাচলৰ কুমাৰী প্ৰকৃতিয়ে, দুৰ্গমতা আৰু বিশাল-বিস্তীৰ্ণ সেউজীয়াবোৰে। তেনে আহ্বানৰ সঁহাৰি স্বৰূপেই দীৰ্ঘ বিৰতিৰ অন্তত পুনৰবাৰ প্ৰৱেশ ঘটিল প্ৰিয় পৰ্যটন ক্ষেত্ৰখনত। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধখ্যাত লিডু ৰ'ড অৰ্থাৎ ষ্টিলৱেল ৰ'ডেৰে Scooty ride কৰি জয়ৰামপুৰ চে'ক গে'টেৰে অৰুণাচলত সোমাই মহাসমৰৰ সৈতে জড়িত ঐতিহাসিক সমাধিস্থল Jairampur War Cemetery চালোঁগৈ। সংগী আছিল মুস্তাফা আহমেদ।

২০-২২ জানুৱাৰী, ২০১৩ 

আহিল এক সোণালী সুযোগ। নামপঙত Pangsu Pass Winter Festival (PPWF) 2013। ইতিহাসপ্ৰসিদ্ধ ষ্টিলৱেল পথেৰে গৈ জয়ৰামপুৰ চে'ক গে'টেৰে অৰুণাচলত প্ৰৱেশ কৰি পালোঁগৈ মানমাও, নামপং। তাৰ পৰা আগলৈ, নংকি বস্তিত টাংচা লোকৰ চাংঘৰত থকা-খোৱা। পাংচু পাচেৰে পদব্ৰজে ভাৰতৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি ৰ'লোঁগৈ দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ বহুতো ঐতিহাসিক কাহিনী, ৰহস্যময় ঘটনা আৰু জনশ্ৰুতি বিজড়িত, Indian Bermuda Triangle নামে অভিহিত, ম্যানমাৰৰ Lake of No Return (স্থানীয় ভাষাত Naung Yang Lake)ৰ পাৰত। অভিযাত্ৰী দলটোত সংগী আছিল সঞ্জু বৰা, ডক্টৰ ৰাজু গগৈ আৰু পংকজ দাস। আনটো দলত আছিল অৰুণ টেৰণ, অনিল সূত্ৰধৰ, হাৰ্বাৰ্ট ক্ৰ', ছিং ক্ৰ' আৰু হৰ ছিং বে'।

১১-১৭ এপ্ৰিল, ২০১৫

অৰুণোদয়ৰ বাট বিচাৰি এইবাৰ ওলালোঁ উত্তৰ-পূবৰ অন্তিম পূবলৈ। ডিৰাক চে'ক গে'টেৰে অৰুণাচলত ভৰি দি নামচাই, চৌখাম, ৱাক্ৰ', পৰশুৰাম কুণ্ড, ৱাই জংছন, হাৱা কেম্প, চালাংগাম, খুপা, হায়ুলিয়াং, ৱালং, ডং (ভাৰতৰ ভিতৰত সূৰ্যৰ পোহৰ প্ৰথমে পৰা ঠাই), কিবিথু, কাহো। সীমান্তৰ পৰা চীন চাই আহিলোঁ। ওভতনি যাত্ৰাত হাৱাই, তেজু, ৰ'য়িং, মায়'ডিয়া, শান্তিপুৰ গে'ট। এটা দীঘলীয়া পৰিক্ৰমা। লগত গৈছিল অৰুণ টেৰণ, অনিল সূত্ৰধৰ আৰু সঞ্জু বৰা।

১০ মে', ২০১৫

ৰুকচিন গে'টত নিশা কটাই পিছদিনাখন পাচিঘাট পালোঁ। আৰু আগ বাঢ়ি ৰাণাঘাটত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰধান উপনৈ চিয়াঙৰ ৰূপ চালোঁ। সহযাত্ৰী আছিল অৰুণ টেৰণ, অনিল সূত্ৰধৰ আৰু হৰ ছিং বে'।

৩১ অক্টোবৰ - ৭ নৱেম্বৰ, ২০১৫ 

সোণালী নৈ সোৱণশিৰিৰ পাৰে পাৰে তাকচিঙলৈ ট্ৰেকিং-কেম্পিঙৰ সুযোগ এটা আহিল। নাহৰলগুন, পতিন, জিৰো, ডাপ'ৰিজো, তালিহা, দয়ম, চিয়ুম, নাচ্চো, লিমেকিং। আৰু আগুৱাই কেতেনালাত তাগিন লোকৰ চাঙত থাকিলোঁ। গেলেন চিনিয়াক, তামা শ্বুং শ্বুং পাৰ হৈ য়াং পৰ্যন্ত পদযাত্ৰা কৰিলোঁ আৰু সোৱণশিৰিৰ আগলিভাগ দৰ্শন কৰিলোঁ। তাকচিঙলৈ বাট নাই। অসমাপ্ত এই যাত্ৰাটোত লগৰীয়াসকল আছিল অৰূপ কলিতা, প্ৰদীপ কুমাৰ সিং, অমৰ ইংহি, জয়ন্ত শৰ্মা, ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য, দীপক কুমাৰ দাস, মৃণাল শৰ্মা, বৰুণ শ্বেওকান্দ আৰু দেৱিন্দৰ শৰ্মা।

২৬ নৱেম্বৰ - ৫ ডিচেম্বৰ, ২০১৬ অনুসন্ধিৎসু পৰ্যটনপ্ৰেমীৰ মুখত পৰৱৰ্তী সময়ত শুনা পোৱা গ'ল মেচুকা মেচুকা মেচুকা (আচলতে মেন্‌চুখা : ঔষধীয় পানীৰ নিজৰা)। লিকাবালি চে'ক গে'টেৰে সোমাই বাছাৰ, আল', মেচুকা। আগতে বাট-পথ নাছিল। ডালাই লামাক স্বাগতম জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে পথ নিৰ্মাণ কৰাৰ ফলস্বৰূপে ২০০৩ চনৰ পৰাহে মেচুকাৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন হৈছিল। তাৰ আগলৈকে এইখন আছিল Forbidden Valley. এতিয়া Heaven on Earth, Magic Menchukha, আৰু কত কি উপনাম, কত কি বিশেষণ ! কোৱা হয় : Heaven is myth, Menchukha is real. কোনোবাই এনেদৰেও কয় : Honestly, I have seen very few places in my life that is more beautiful than Menchukha. ময়ো দেখিলোঁগৈ মেন্‌চুখাৰ বিপুল ৰূপ-বৈভৱ। য়াৰ্‌লুং, last border post পৰ্যন্ত গ'লোঁ। তাৰ আগলৈ ৰাস্তা নাই। আছে no man's land। ওভতনিত আল', পাচিঘাট, ৰুকচিন গে'ট। এই বৰ্ণিল ট্ৰেকিং-কেম্পিং-এডভেঞ্চাৰৰ সহযাত্ৰীবৃন্দ আছিল অৰূপ কলিতা, প্ৰদীপ কুমাৰ সিং, জয়ন্ত শৰ্মা, ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য, দীপক কুমাৰ দাস আৰু শিৱ সিং কাটাউচ।

২৮ মে', ২০১৭

শান্তিপুৰ চে'ক গে'টেৰে ৰ'য়িং। দলত আছিল নাজমা বেগম, শ্বাহনাজ চুলতানা, ছাজিদ আলম, মাইছা আৰু ফাৰহান। সেইটো যাত্ৰাতে আগদিনা পত্নী নাজমাৰ সৈতে খোজ কাঢ়ি পাৰ হৈছিলোঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অন্যতম প্ৰধান উপনৈ লোহিত নদীৰ ওপৰত ২৬ মে' তাৰিখে মুকলি কৰা, অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশক সংযুক্ত কৰা, ভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘল নদী দলং ডক্টৰ ভূপেন হাজৰিকা সেতু অৰ্থাৎ ধলা-শদিয়া দলং (দৈৰ্ঘ্য : ৯.১৫ কিলোমিটাৰ)।

২৬ ডিচেম্বৰ ২০১৮

লিকাবালি চে'ক গে'টেৰে মালিনী থান। সংগী আছিল নাজমা বেগম, অমিলতা টায়ে, অমৰ মিলি আৰু সম্ৰাট। সেইটো যাত্ৰাতে পত্নী নাজমাৰ সৈতে খোজ কাঢ়ি পাৰ হৈছিলোঁ বগীবিল আৰু কাৰেং চাপৰিৰ মাজত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অৰ্থাৎ আগদিনাখন মুকলি কৰা ৪.৯৪ কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ বগীবিল দলংখন।

৩১ জানুৱাৰী - ৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২০ 

পদে পদে অনিশ্চয়তাৰে ভৰা solo adventure trip আছিল এইটো। শান্তিপুৰ চেক্‌ গে'ট, ৰ'য়িং, মায়'ডিয়া, হুনলি, আনিনি। আৰু আগুৱাই ওলালোঁগৈ আশ্বিছ' (ডেম্‌বিউন, লাষ্ট প'ষ্ট), যিফালেৰে ড্ৰি অৰ্থাৎ ডিবাং নদীৰ আগলিভাগ ভাৰতভূমিত প্ৰৱেশ কৰিছে।  সৰগীয় মাতৃ Nanyi Inyitayaৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি গৈ ইদু মিচিমি লোকৰ ঘৰত থাকিলোঁ। ৰে'হ ফেষ্টিভেলৰ মঞ্চত অৰুণাচলৰ মুখ্য মন্ত্ৰীজনে ভাষণত কোৱা শুনিলোঁ : "টাৱাং + মেচুকা = আনিনি। An upcoming offbeat destination." তেতিয়ালৈকে ৰাস্তা আছিল অত্যন্ত বিপদসংকুল। পথ নিৰ্মাণ হৈ উঠাৰ পাছত নকৈ জনপ্ৰিয়তা লভি বহুতৰে favourite tourist hotspot হৈ পৰিছে আনিনি। মানুহৰ সোঁত আজিৰ তাৰিখত সেইফালে বৈছে। (পাছত পোৱা এটা খবৰৰ মতে : Anini in Dibang Valley district has been awarded this year’s prestigious gold award for the ‘Best offbeat mountain destination’ during the acclaimed Outlook Traveller Awards-2024 ceremony.)

১৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২৩

এটা Circular road trip. নাম দিলোঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পৰিক্ৰমা। শান্তিপুৰ চে'ক গে'টেৰে সোমাই ৰ'য়িং, বমজিৰ, ডাম্বুক, মেব', ৰাণাঘাট, পাচিঘাট, ৰুকচিন গে'ট। একেটা যাত্ৰাতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মূল তিনিখন উপনদী ক্ৰমে লোহিত, ডিবাং, চিয়াং আৰু মূল নদ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হোৱাৰ সুযোগ পালোঁ। ৫৪০ কিলোমিটাৰজোৰা এই যাত্ৰাটোত সংগ দিছিল নাচিম আহমেদে। যাত্ৰাকালত অকলে খোজ কাঢ়ি পাৰ হৈছিলোঁ (১) ট্ৰেন্স-অৰুণাচল হাইৱেৰ বমজিৰ আৰু মালে সংযোগী ডিবাং নদীৰ দলং (দৈৰ্ঘ্য : ৬.২০ কিলোমিটাৰ) আৰু (২) ৰাণাঘাটত থকা চিয়াং নদীৰ দলং (দৈৰ্ঘ্য : ৭৬৩.৫০ মিটাৰ)। লক্ষ্যপথৰ অন্য দুখন ক্ৰমে লোহিত (ডক্টৰ ভূপেন হাজৰিকা সেতু অৰ্থাৎ ধলা-শদিয়া দলং) আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ (বগীবিল দলং) ইয়াৰ আগতেই পাৰ হৈছিলোঁ।

১০-১৫ নৱেম্বৰ, ২০২৪

ৰুকচিন চে'ক গে'টেৰে প্ৰৱেশ কৰি পাচিঘাট, জেংগিং, ইংকিয়ং, টুটিং। এটা Designated tourist circuit। ইংকিয়ঙৰ পৰা আগলৈ চিয়াঙৰ পাৰে পাৰে ৰাস্তাৰ শোক লগা দুৰৱস্থা। টুটিঙত আশ্ৰয় ল'লোঁ আদি লোকৰ ঘৰত। তাৰ পৰা আগুৱাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰধান উপনৈ চিয়াঙৰ আগলিভাগ নিজ চকুৰে চোৱাৰ মানসেৰে পালোঁগৈ গেলিং। বিপদসংকুল এই Road tripত ভ্ৰমণ-সংগী আছিল অৰূপ কলিতা। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ Tourist information brochure বা bookletবোৰত আজিও উপেক্ষিত বা নগণ্যভাৱে উল্লিখিত যদিও পথ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিলে অনাগত দিনত Adventurist মানুহবোৰৰ favourite destination বা অৰুণাচলৰ tourist hotspot হৈ পৰিব টুটিং।

১৭-১৯ জানুৱাৰী, ২০২৫

Eagle Nest Bird Festival। একেলগে দুঠাইত। কামেংবাৰী আৰু থুংৰে ভিলেজত। Bugun Liocichla নামৰ চৰাইবিধক মুখ্য আকৰ্ষণ হিচাপে লৈ ৰূপায়ণ কৰিব লগা বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ লগতে চতুৰ্দশ ডালাই লামা Kenzamaniৰে তিব্বতৰ পৰা ভাৰতলৈ নামি আহোঁতে চাক্কুৰ পৰা ওক্‌টুম ভিলেজলৈকে যিছোৱা অৰণ্যপথ অনুসৰণ কৰিছিল সেই Jungle trailটো officially মুকলি কৰা হ'ব। এটা বিৰল সুযোগ আহিল। সংগী বিচাৰিলোঁ। কোনো নোলাল। অকলেই গ'লোঁগৈ। কামেংবাৰী-দৈমৰা ফুটহিলছ, খলা কেম্প, খেলং, বম্‌পু কেম্প, চাক্কু, গ্ৰিডিং, থুংৰে। ঘূৰি আহোঁতে ৰূপা, চেৰগাঁও, কালাকটাং, বলেম' চে'ক গে'ট। Dalai Lama Heritage Trailৰ প্ৰথমটো ট্ৰেকাৰ দলৰ এজন হোৱাৰ সৌভাগ্য হ'ল, জীৱনৰ বাবে স্মৰণীয় এটা ট্ৰেকিং অভিজ্ঞতা লভিলোঁ।

Sir David Attenboroughৰ দীঘলীয়া বাক্য এটাৰে 'ভাল লগা কথা'খিনি সামৰিছোঁ : "People must feel that the natural world is important and valuable and beautiful and wonderful and an amazement and a pleasure.”