জোনবিলত সিদিনা

"এই ব'ৰ্ডখনৰ answer কি বুজি নাপাৱ?"

প্ৰশ্ন শুনি মই উঠি যোৱা Bolero Pick-upখনৰ চালক চাইদুল আলি দস্তুৰমত হতভম্ব। তেৱোঁ অৱশ্যে প্ৰশ্ন এটাই সুধিছিল, সন্মুখতে পোৱা, বুকুত ৰঙা-বগা বেজ পিন্ধা লোকজনক : "যাব পাৰিমনে?" এইবুলি।

পথৰ বাঁওদিশে, তললৈ, তৰ্জনী টোঁৱাই সিজনৰ খঙাল নিৰ্দেশ : "নোৱাৰ।" ... "তললৈ যা। গাড়ী ঘূৰাই আন।"

একে উষ্মাৰে পুনৰ বিস্ফোৰণ মধ্য বয়সীয়া মানুহজনৰ। যেন কোনোবাই ইতিপূৰ্বে লগাই যোৱা কিবা জগৰৰ বহিঃপ্ৰকাশ! নাজানো কি কথা।

নাতিদূৰত এজন আৰক্ষীৰ লোক। কিবা এটা নিজৰ অনুকুলে হয়েইবা। এই আশাৰে এইবাৰ তেওঁলৈ চাই ৰিং মাৰিলে চালকজনে : "অ' ছাৰ... যাবলৈ দিবনে...?"

নঞৰ্থক ভংগীমাৰে মূৰ লৰালে তেওঁ।  বুজাত অসুবিধা নহ'ল যে নহ'ব।

কালক্ষয় নকৰি চাইদুল আলীয়ে বাঁওফালে এঢলীয়াৰে গাড়ীখন নমাই নিলে।