মানুহৰ অধ্যয়ন...

(উপলব্ধিৰ এটুকুৰা)

পইচা ল’বলৈ মাতক... 

দৌৰ-ঢাপৰি, মৰি-পৰি হ’লেও আহিব৷

খাবলৈ মাতক... 

যেনে-তেনে, তিতি-বুৰি, দেৰিকৈ হ’লেও পাবহি৷

‘পইচা পাবলৈ আছে’ বুলি কওকচোন... 

ফুটপাথ বদলাই দিব৷

‘পাওনা দি যাবহি’ বুলি কৈ দিয়কচোন... 

চেহেৰাই নেদেখুৱা হ’ব৷

সঁচাকৈ বিচিত্ৰ প্ৰাণী এই মানুহ৷ ধৰিবই নোৱাৰোঁ ইয়াৰ চৰিত্ৰ!

ধৰিব নোৱাৰিমেই চাগে’৷ জীৱনটো যাবগৈ৷

(এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে এনেয়ে কৈছিলনে... Two things are infinite : the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe.)